منطقه حفاظت شده لیسار

مشخصات و شرایط جغرافیایی:

دیده بان محیط زیست و حیات وحش ایران: منطقه حفاظت شده لیسار با وسعت ۳۱۱۴۲ هکتار از تاریخ  ۱۳۵۶/۶/۱۲ طی مصوبه شماره ۸۰ شورای عالی محیط زیست مورد حفاظت قرار گرفته است. این منطقه در شمال شهرستان تالش قرار گرفته و سیمایی متشکل از ساحل، اراضی جلگه ای و کوهستانی دارد.

حدود منطقه:

شمالا: از قریه شیلی (نئور – نائور) بطرف شرق در امتداد جاده مالرو (پس از گذشتن از میدان کوچک و میدان بزرگ) – قرق – چای – کمری – موسا چول ( معدن مس ) چوبند – لیلکه تا زنگوله و سپس از حد شمالی رودخانه خطبه سرا بطرف شرق پس از گذشتن از سلرزان – یووا بتن بوئینه کلات و از کلات در امتداد یال جنوبی رودخانه خطبه سرا پس از گذشتن از کشاور سوست – لی لکی چمل – آیرا بوجاق تا اتصال این یال با رودخانه لیسار و سپس در امتداد یال سیلاه جعفر – سیل ونه -  نوسندان – داوان(باغ پیشوائی) منتهی به جاده آسفالته هشپر – آستارا در قریه قلعه بین و از آریه قلعه بین در امتداد جاده جیپ رو قلعه بین به ساحل تاباغ درختی (ایستگاه لوله گاز) و سپس از حد غربی باغات و زراعات اشخاص تا مصب رودخانه سیدلر.

شرقا: از مصب رودخانه سیدلر از شمال به جنوب در امتداد بحر خزر پس از گذشتن از مصب رودخانه هاس امیر بیگلو و قلعه بین و سیاهوئی مشهور به قوزک تا انتهای اراضی جنگلی آقا عمارت (حد ساحلی منطقه حدود ۶ کیلومتر می باشد).

جنوبا: از ابتدای اراضی جنگلی آقا عمارت بطرف غرب در امتداد اراضی جنگلی مسکو – کرد محله منتهی به جاده آسفالته هشپر – آستارا (حد فاصل اراضی زراعتی با اراضی جنگلی ) و از جاده هشپر بطرف غرب پس از گذشتن از دیزگاه محله – شفقت محله پی سرا – ترک محله و حد جنوبی استخر جوکندان – در امتداد جاده مالرو ییلاقی جوکندان واقع در یال جوکندان به بسک و همازیا دو راهی – نارنجا چول – لجن گودندی – رازدوی مانه  بیجار – رودخانه کلی – کلا – چیلا کاکوری – رشکجی( بلندترین یال جنگلی ) دشتی تنگستر برون پائین – تنگسر برون بالا – سینازیا – اسپوساتی – کلاسر ( اراضی غیر جنگلی ) – سقا چال – سوباتان – ییلاق بسک ده سر منتهی به قله کوه باغ داکل.

غربا: از قله کوه باغ داکل به طرف شمال غربی در امتداد خط الراس این کوه پس از گذشتن از کاروانسرا و قطع جاده داش بلاغ در خط الراس کوه چوپان پری الی قله کوه چوپان پری و آنگاه در امتداد خط الراس کوه فوق تا تلاقی آن با جاده مالرل داش بلاغ – جیم لو و جاده جیپ رو داش باغ و سپس در امتداد جاده جیپ رو داش بلاغ به طرف شمال تا سه راهی عباس آباد – نئور – داش بلاغ – در خط الراس کوه آق دولن و در امتداد همین خط الراس تا قله کوه آق دولن و از این قله به طرف شمال شرقی در امتداد و خط الراس منتهی به قریه شیلی ( نائور – نئور)

سیمای طبیعی منطقه که شامل جنگل های کوهستانی است قادر است گونه های فراوانی را حمایت کند که البته تخریب اراضی جنگلی و کاهش سطح این جنگل ها می تواند بر روند کاهش این گونه ها تأثیر داشته باشد۰ همانگونه که در مورد سیاهگوش موجود در لیسار شاهد بوده ایم این فرآیند در مورد پستانداران به سبب وسعت نیچ اکولوژیک و قرارگیری آنان در رأس هرم غذایی تأثیرات انشعابی نهاده سایر زیستمندان را متأثر می سازد. مثلاً یکی از اثرات کاهش گوشتخواران افزایش جمعیت جوندگان منطقه است.

پوشش گیاهی:

از گونه های شاخص گیاهی منطقه می توان به شیردار، راش، ممرز، پلت، افرا، لرگ، توسکا، شب خسب، صنوبر و … درختچه های انار وحشی، گوجه جنگلی و تمشک، لیلکی و گونه های علفی همیشک، شبدر، گزنه، نی، لویی و … اشاره کرد. جنگل های منطقه از نوع جنگل های پهن برگ هیرکانی می باشد.

گونه های شاخص جانوری:

منطقه طیف وسیعی از جانوران شامل پستاندارنی چون مرال، شوکا، خرس، پلنگ، گربه وحشی، سیاهگوش، کل و بز، قوچ و میش، گرگ، روباه و پرندگانی چون کبک، کبک دری، انواع شکاریان و … را در خود جای مس دهند.

تعارضات و تهدیدات مهم منطقه:

واگذاری زمین از طریق هیات واگذاری در دهه ۶۰ و عدم مدیریت صحیح در این دهه

وجود مستثنیات اشخاص و جوامع محلی و روستاهای داخل منطقه

دریاچه نئور:

این دریاچه جزئی از منطقه حفاظت شده لیسار می باشد. قسمت عمده منطقه حفاظت شده لیسار در استان گیلان واقع شده ولی محدوده دریاچه نئور به لحاظ تقسیمات کشوری در استان اردبیل قرار دارد. این دریاچه از سال ۱۳۴۸ تحت مدیریت سازمان حفاظت محیط زیست قرار گرفته است و بزرگترین دریاچه آب شیرین دائمی استان اردبیل با مساحت ۴۲۰ هکتار می باشد که با زیبایی خاص و تنوع زیستی بالا، در میانه کوههای تالش در ارتفاع ۲۵۰۰ متری از سطح دریای آزاد قرار دارد.

دریاچه نئور در ۴۸ کیلومتری جنوب شرقی شهرستان اردبیل واقع شده است و دارای آب و هوای سرد می باشد. لذا با توجه به آب و هوای مساعد در فصل تابستان و به لحاظ پرورش ماهی قزل آلا در آن، جمع کثیری از گردشگران طبیعت دوست سراسر کشور جهت صید ورزشی و استفاده از آب و هوای مطبوع به این منطقه عازم می شوند.

خصوصیات اکولوژیک دریاچه نئور:

به دلیل دارا بودن ویژگی های خاص طبیعی و منحصربفرد، این دریاچه یکی از مراکز مهم تحقیقات سازمان حفاظت محیط زیست در امور آبزیان به حساب می آید. آب شیرین دریاچه از چشمه های متعدد و پر آب اطراف و از نزولات جوی و ذوب یخ و برف کوههای اطراف تامین می گردد.

با توجه به شرایط اقلیمی منطقه، دریاچه نئور دارای زمستان های نسبتا طولانی میباشد بطوری که سطح دریاچه ۵ الی ۶ ماه از سال یخ بسته و گاهی ضخامت یخ به حدود ۸۰ سانتی متر می رسد. عمق متوسط دریاچه ۳ متر و حداکثر عمق آن ۶ متر است. آب دریاچه از طریق رودخانه هیر، با رودخانه قره سو ارتباط دارد. حداکثر دمای منطقه ۲۵ درجه بوده و دمای متوسط در زمستان ۲۰- درجه می باشد. از موجودات دریاچه می توان از زالو، صدف های دوکفه ای، نرمتنان و از سخت پوستان نام برد که بیشترین جمعیت ماکروسکوپیک موجود در دریاچه را نوعی سخت پوست بنام گاماروس با نام علمی Gamarus fasiaticus تشکیل می دهد. ذخایر فراوان گاماروس فضای مناسبی را برای پرورش ماهی قزل آلا فراهم نموده است.

دریاچه نئور بدلیل قرار گرفتن در مسیر مهاجرت و دارا بودن مواد غذایی فراوان، محیط امن و استراحتگاه مناسبی را برای پرندگان مهاجر ایجاد کرده و سالانه پذیرای تعداد زیادی از این پرندگان می باشد.

تنها پستاندار آبزی دریاچه سمور آبی (شنگ) است. در ارتفاعات و کوههای اطراف دریاچه نیز تنوع زیستی نسبتا بالایی از حیات وحش وجود دارد.

وجود شرایط اقلیمی مناسب و فراوانی منابع آب زیرزمینی، فون و فلوری غنی را به حوضه دریاچه نئور بخشیده است. در این حوضه ۷۰ گونه گیاهی شناسایی شده است که استفاده دارویی، خوراکی و صنعتی دارند و ۹۰ گونه بومی و مهاجر شامل ۷ گونه از آبزیان، ۲ گونه دوزیست، ۱۰ گونه خزنده، ۲۳ گونه پستاندار و ۴۸ گونه پرنده، گونه های جانوری این ناحیه را تشکیل می دهد. در حوزه آبریز دریاچه نئور مجموعه ای از گیاهان استپی و کشتزارهای گندم، جو، عدس، نخود و … وجود دارد.

گونه گیاهی غالب در داخل دریاچه نئور را بارهنگ آبی تشکیل می دهد. این دریاچه از سوی سازمان بین المللی حیات پرندگان به عنوان زیستگاه مهم جهت مهاجرت پرندگان معرفی گردیده است. دریاچه نئور بواسطه دارا بودن ذخایر فراوان گاماروس، مکان مناسبی جهت پرورش ماهی قزل آلای رنگین کمان می باشد.

حیات وحش حوزه آبریز دریاچه نئور:

از نظر مورفولوژی منطقه دارای دو سیمای خشکی (کوهستانی) و آبی (دریاچه) می باشد و طبیعی است که منابع حیاتی منطقه نیز بر حسب سیمای فیزیکی موجود در دو بخش موجودات خشکی زی و آبزی طبقه بندی می شوند و مرز طبیعی کرانه دریاچه محدوده زیست آنها را جدا می کند.

آبزیان دریاچه: پلانکتون های رده Copepodea، دو گونه صدف رده Gastropoda ، گونه هایی از شیرونومید (Chironomid)، صدف دو کفه ای (Clams)، زالو، دو گونه سنجاقک Predeceous diringbeetl و Damsefly nymph، گونه سخت پوستان آب شیرین بنام Gammarus fasciatus و ماهی قزل آلای رنگین کمان.

دوزیستان: قورباغه مردابی راه راه Poma cameran و قورباغه مردابی Rana ridibunda

خزندگان: سوسمار از خانواده SP Agamidae، گرزه مار (افعی)، مار آتشی، مار چلیپر، لاک پشت مهمیزدار، مار زنگی، مار آبی.

پستانداران: خرس قهوه ای، گرگ، روباه، شنگ، خرگوش، سمور سنگی، سیاه گوش، راسو، حفار اروپایی، خارپشت اروپائی، جرد ایرانی، ول معمولی، موش صحرائی، حشره خوار دندان سفید، خفاش سبیل دار، خفاش بال بلند و خفاش نعل اسبی کوچک

تصاویر منطقه حفاظت شده لیسار:

+7
-3
  

13 دیدگاه

  1. فردین نظیری می‌گوید:

    دوستان عزیز قابل ذکر است که حیواناتی مثل مرال شوکا سیاه گوش کل وبز قوچ و میش و شاید پلنگ سالهاست که از منطقه حذف شده اندو حیواناتی مثل خرس وگرگ هم اخرین نفسهایشان را میکشند.

    پر طرفدار Thumb up 36 Thumb down 5

    • حمیرا می‌گوید:

      خوشبختانه باید به اطلاع کلیه دوستان عزیز برسانم که مرال ، شوکا ، کل و بز و پلنگ از گونه هاییاست که هنوز در منطقه موجود است

      فکر می کنم اگر در تهیه اطلاعات و خبر رسانی دقت و تفحسص بیشتری کنیم ضرری نخواهیم دید و البته سیاه نمایی نه تنها کمکی نمکند که بیشتر باعث انفعال می شود . لطفا دقت کنید . مرسی

      پر طرفدار Thumb up 13 Thumb down 3

  2. فردین نظیری می‌گوید:

    به نظر اینجانب در قسمت گونه های شاخص منطقه حفاظت شده لیسار جانورانی مثل مرال و شوکا و سیاهگوش و کل و بز قوچ و میش و پلنگ و کبک دری را حذف کنید چون قطعا این جانوران ذکر شده سالهاست که در این منطقه از چرخه حیات خارج شده اند و پرندگانی مثل کبک و قرقاول که سالهای نه چندان دور به وفور در منطقه یافت می شدند اکنون به تعداد بسیار اندک دیده می شوند.( قابل ذکر است که قرقاول منطقه حفاظت شده لیسار خود زیر گونه ای خاص به نام قرقاول تالش می باشد )

    پر طرفدار Thumb up 22 Thumb down 7

  3. طاها عبداللهی می‌گوید:

    اردیبهشت ۹۱ همراه دوستان در مسیر روستای کینز یک قلاده خرس قهوه ای را مشاهده کردیم . خرس ما ترسید و ما از خرس ترسیدیم . خرس فرار کرد و ما هم یک ساعت تمام دویدیم .

    پر طرفدار Thumb up 16 Thumb down 3

  4. ice cream می‌گوید:

    من یه طوطی ملنگو دارم ک وحشی و ترسو هستش می خوام ولش کنم .به نظرتون اگه توی لیسار ولش کنم می تونه زندگی کنه؟؟؟؟؟میشه بگید کجا تو استان گیلان ولش کنم می تونه زندگی کنه توش؟

    داغ Thumb up 4 Thumb down 8

  5. طاها عبداللهی می‌گوید:

    پلنگ هم چنان در منطقه وجود دارد ولی تعداد این موجود کم است
    یکی از دلایل کم شدن گونه های حیات وحش نبود پاسگاه محیط بانی و تخریب جنگل است
    با این نظر که گونه های حیات وحش در این منطقه نابود شده اند مخالفم چون در عمق این جنگلها هنوز هم این موجودات وجود دارند

    پر طرفدار Thumb up 9 Thumb down 1

  6. کیارش حسنی می‌گوید:

    فقط اسمی از منطقه حفاظت شده باقی مانده است گونه های جانوری از بین رفته و چندین سال است که تلاش می شود جاده ای ماشینرو از لیسار به سوباتان احداث شود که خوشبختانه تاکنون به نتیجه نرسیده است.

    پر طرفدار Thumb up 12 Thumb down 1

  7. حمیرا صفری می‌گوید:

    با علم بر اینکه این گونه از فونای استان محسوب نمی شود شماز مجاز به رهاسازی گونه بیگانه در محیط نیستید در بهترین وضعیت گونه را به یک باغ پرندگان یا یک علاقمند هدیه کنید .

    پر طرفدار Thumb up 9 Thumb down 0

  8. سید عسگر معصومی می‌گوید:

    با سلام و عرض لدب و احترام
    در رابطه با سایت زیبایی که راه اندازی نموده اید بسیار ممنون و متشکرم ، وظیفه خود می دانم در رابطه با بحث حیات وحش و منطقه حفاظت شده لیسار مواردی را عنوان نمایم:
    سئوال اساسی این است که چه بلایی برسر حیات وحش ما آمده است و چه عواملی موجب این همه خسارت شده است؟
    در پاسخ به این سئوال است که هم وطنان عزیزیم می توانند در احیای آنچه که از دست رفته بکوشند و جبران مافات کنند.
    بنده همانند شما عزیزان با اولین بارش برف زمستانی خوشحال می شدم که از موی دم اسبان بومی منطقه تله های مخصوص به نام ((دوزاخ))درست کنم و پرندگانی که از سر ناچاری مناطق مرتفع و سردسیر را ترک می کردند و به ما پناه می آوردند را به دام بیندازم !امروزه با افراط در این صید نه از آن برف زمستانی خبری هست و نه پرندگانی به نام((سک)) و یا ((سیومک))و یا ((نوشت))و… یاد آور می شوم این نوع صید شاید منصفانه به نظر برسد که البته با عقل امروز ما این گونه نیست و تمام مجامع علاقمند به حیات وحش چنین کاری را محکوم می کنند کار ناشایست دیگری که نسل پرنگان را بیشتر از روش سنتی گذشته از بین برده استفاده بی رویه از تفنگ های بادی و شکار ناجوانمردانه شب است در حالی مخلوقات زیبا ی خداوند با آرامش خاطر در میان شاخ و برگ درختان پرتغال آرمیده اند و در اصطلاح به اشرف مخلوقاتی چون ما پناه آورده اند، این ما هستیم که با کج اندیشی و خوشگذرانی لحظه ای و موهوم خود دست به جنایت هولناکی می زنیم که نتیجه آن خشم و قهر الهی و زشت شدن طبیعت و ابتر شدن چرخه زیست و نزول بلایای طبیعی است به هر ترتیب این یک نمونه روشن از بد اخلاقی ما انسانها با موجودات پیرامونی ماست هزاران دلیل دیگر که شما به خوبی از آنها با خبر هستید دلیل بر احوالات امروز ماست لذا ابتدا بنده خود را نصیحت به بازگشت و توبه می کنم و سپس شما دوستان همدرد با خود را توصیه به جبران مافات. والسلام

    پر طرفدار Thumb up 10 Thumb down 1

  9. رضا رجبی می‌گوید:

    سلام به همه دوستان
    واقعاً دیگه محیط زیستی نمونده با این همه شکار بیرویه و غیر مجاز
    آدم متاسف میشه وقتی شبا به جای شنیدن صدای پرندگان صدای تفنگ بادی از حیاط شنیده میشه
    البته سیاه گوش هنوز در منطقه هست

    پر طرفدار Thumb up 4 Thumb down 1

  10. محسن رزاقی، ((سلام بر حامیان جانداران)) می‌گوید:

    خواهش میکنم بداد چنین مناطق بینظیری برسید.

    پر طرفدار Thumb up 6 Thumb down 0

پاسخ دادن به رضا رجبی لغو پاسخ

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>