روز خبرنگار بر تمامی اصحاب رسانه به خصوص خبرنگاران محیط زیست مبارک باد

پایگاه خبری دیده بان محیط زیست و حیات وحش ایران (iew): خبرنگار منجی ثبت لحظاتی است که بی حضور او نشانی از آنها در یادها نمی ماند.

در میان آنچه می ماند نیز اغلب دشواری کار خبرنگار و مرارت های او برای تبدیل رویدادها به کلمات و تصاویر کمتر به چشم می آید و کسی او را نمی شناسد.

روز خبرنگار بهانه ای است برای پاسداشت سختی های انسان هایی که با خبررسانی خود آگاهی می آفرینند.

دیده بانان بیداری که چنان نقشی پررنگ در زندگی هر روزه ما یافته اند که هر لحظه با ما هستند اما از فرط نزدیکی به ما دیده نمی شوند.

۱۷ مرداد سالروز شهادت محمود صارمی خبرنگار خبرگزاری جمهوری اسلامی ایران و روز خبرنگار را به همه خبرنگاران و اصحاب رسانه و بخصوص خبرنگاران حوزه محیط زیست کشور صمیمانه تبریک می گوییم.

خبرنگاران محیط زیست، نوشته هایتان طلوع حقیقت و بیان رنج موجوداتی است که نمی توانند دردهایشان را بگویند و فریادشان بی صداست.

روز خبرنگار گرامی باد

+24
0
  

3 دیدگاه

  1. DORNA می‌گوید:

    خبرهای زیست محیطی یکی پس از دیگری آنقدر ناگوارند که برای خبرنگاران محیط زیست فقط زمانی می تواند مبارک باشد که گام های جدی و بزرگ برای حفاظت از حیات وحش و باززنده سازی زیستگاه ها برداشته شود…

    انشاء الله موفق باشید و شاهد اتفاقات مبارک برای محیط زیست ایران…

    داغ Thumb up 6 Thumb down 13

  2. شیر بیشه ای ایرانی می‌گوید:

    ضمن تبریک ابه سایت دیده بان و همه خبرنگاران حوزه محیط زیست
    بهره برداری چهار پنج برابری توان طبیعت، با روشهای زمانی که جمعیت کشور پنج شش میلیون و مصرف سرانه نصف میزان فعلی هم نبود پیامدی جز ویرانی و متروکه شدن بسیاری از نواحی نخواهد داشت و اطلاع رسانی و یاد دادن روشهای بهتر و پیگیری کارها و رسانه ای کردن مطالب بسیار کمک می کند.

    داغ Thumb up 7 Thumb down 9

  3. از محمد حبیبی(معلم) – برگرفته از سایت «حقوق معلم و کارگر»

    «ژیژک فیلسوف نامدار معاصر جمله جالبی دارد. می گوید: رسانه هیولاست. یک هیولای وحشتناک، یک هیولای لازم، یک هیولای دوست داشتنی.
    درست می گوید. رسانه هیولاست، آنجا که کابوس شبانه قدرتمندان می شود و آن هنگام که رویاهای شیرین‌شان را به زهری تلخ تبدیل می کند.
    رسانه هیولایی قاطع است. ضروری است. مطلقا ضروری، فرقی ندارد، جنگ باشد، یا بحرانی در میانه زندگی. یقه می گیرد. سفت و سخت و بی رحمانه.
    رسانه هیولایی مهربان است، آن هنگام که فریاد بی صدایان می شود و در همهمه فراموشی‌ها، رنج‌های فراموش شدگان را فریاد می‌زند.
    اما به چرخشی می‌تواند، صدای فراموشی باشد. طبلی گوشخراش و سازی ناکوک تا پنهان کند، سیمای حقیقی زورمندان را و به وارونگی حقیقت بنشیند. ساز اختناق.
    آن‌گونه که هر تبعیضی، جلوه ای باشد از آنچه که هست، از آنچه که باید باشد، بی هیچ امکانی از تحول و تغییر. بردگی مطلق.
    آن‌گاه رسانه هیولایی است وحشتناک برای توده‌ها.
    میان آن هیولای دوست داشتنی و این وحشت مطلق، مرز باریکی و کوتاهی است به کوتاهی چرخش قلم و خیانت زبان.
    زبان که خیانت کرد جنگ می‌شود امری ضروری. درد می‌شود وضعیتی عادی در زندگی بشری.
    در میانه این دو، آن‌ها که چرخش قلم‌شان به سمت روشنایی است، کم نیستند در زمانه ما. آن‌ها که تاوان می دهند همچنان برای افشای تباهی‌ها .
    امروز روز آن‌هاست. بله روز شما. روز شما که ارزش قلم‌های‌تان را می دانید و هرگز کم فروشی نمی کنید. روزتان مبارک هیولاهای دوست داشتنی.

    پر طرفدار Thumb up 16 Thumb down 0

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>